TO NIE SĄ MOJE DŁUGI >>>

ANTYKOMUNIZMEM
POWINIEN ZAJĄĆ SIĘ INTERPOL!!!

Mam pytanie…

PRL

STOP agresji wobec ludności cywilnej!

Kraj jest bogaty bogactwem swych obywateli. To jedno z haseł, jakimi zachęcano nas do walki o obalenie komunizmu i dominacji sowieckiej. Kraj jest silny siłą swych obywateli. Kraj jest niepodległy, gdy niepodległe są domostwa. Jeśli wobec Twego domostwa, Twojej rodziny i Ciebie odbywa się działanie naruszające Twoją wolność i majątek, to jest to akt agresji. Wszelka konspiracja osób cywilnych z tajną władzą jest to współpraca po pierwsze nielegalna, po drugie jest to akt agresji wobec Ciebie. Państwo ma obowiązek bronić ludność i pojedynczych obywateli przed tego typu agresją. Każde działania służb, które osłabiają Ciebie i Twoje domostwo, to akt wrogi. Nie bądź dywersantem! Wszelkie Twoje działanie z podszeptu przeciw Twojemu rodakowi jest złe. Od wymierzania kary są stosowne instytucje, nie Ty. Metody wendety czy Ku–Klux-Klanu, wszelkie samosądy są złe. Nie bądź agentem obcych sił!

Wielu czuje obrzydzenie do TW, ale TW byli zarejestrowani w służbach, nie działali więc na czarno. Dzięki temu można było sprawdzić, komu dany TW podlega, wszelkie działania były pod kontrolą. Nie bądź szpiclem obcych sił! Zawody takie jak lekarz, prokurator, policjant czy żołnierz mają swoją etykę. Nie sprzeniewierzaj się etyce!

Przy temacie Służba Bezpieczeństwa i Tajny Współpracownik muszę się pokłócić tutaj. W tamtych czasach system współpracy był zdrowy, wbrew patologicznej nienawiści, jaką zieją polskie środowiska okołosolidarnościowe. Człowiek, który współpracował ze Służbą Bezpieczeństwa, miał możliwość złożenia skargi na prowadzącego oficera. Była przewidziana do tego celu procedura. Natomiast teraz w III RP służby tajne zmuszają ludzi do wykonywania różnych zadań. Ludzie nie znają zlecającego i nie istnieje żadna droga składania skarg w przypadku, gdy zlecający postępuje niewłaściwie, na przykład zleca zadania nieuczciwe lub niewykonalne, albo okazuje się pijakiem lub zwyrodnialcem. Nasze władze państwowe, jawne i tajne, wymuszają na społeczeństwie, aby to ślepo wierzyło, że w służbach są same niewinne anioły. Jakże można zakładać coś takiego??!!

Regiony:    

Kluczowe pół roku

Gdy się czegoś nie zrobi, to potem to się mści. Znacie to, prawda? Nie chce Ci się wymienić uszczelki w kranie, aż  któregoś dnia wracasz po pracy do domu, a podłoga cała zalana. Gdy tato doradził mi, żebym zaangażowała się w działalność na rzecz dopiero co powstającej „Solidarności”, byłam kompletnie zieloniutka w tematach politycznych. Nawet nie miałam pojęcia o istnieniu Służby Bezpieczeństwa. Dacie wiarę? Byłam młoda, dziecko miało cztery latka, nie powinnam była angażować się w ten ruch. No ale trudno, stało się. Jednocześnie w roku 1981 w moim życiu osobistym nagle wszystko się posypało. Mąż zaczął mnie zaniedbywać, okazało się, że ma kochankę. Wniosłam o rozwód, teściowie domagali się, abym wraz z synkiem jak najszybciej wyprowadziła się z ich mieszkania. Pod koniec tego roku, 13 grudnia wprowadzono stan wojenny. Ten dzień był to pierwszy dzień mojego zamieszania na nowym miejscu. Kolega doradził mi, żebym zaniechała działalności, z uwagi na dziecko. Zaniechałam. Po pół roku latem zapukali do moich drzwi oficerowie SB. Przeprowadzili przeszukanie. Okres czasu od 13 grudnia 1981 r. do lata 1982 r. okazał się kluczowy dla mojego przyszłego życia.

Oprócz oczywistych problemów wynikających z faktu, że byłam samotną matką (choć wolę określenie „samodzielną matką”), pojawił się problem, jak radzić sobie z prześladowaniami w miejscu pracy i jak radzić sobie lub nawet uniknąć prześladowań jeszcze gorszych. Bałam się, co stanie się z dzieckiem, gdybym na przykład została aresztowana czy internowana. Przez pół roku, do wizyty SB moi koledzy ze środowiska „Solidarności” i KPN w ogóle nie interesowali się moim losem. Nikt nie przyszedł zapytać, czy czegoś mi nie potrzeba. Przed 13-tym grudnia postawiłam całe MPK Krakowa w stan pogotowia strajkowego. Pogotowie strajkowe uchwalono podczas zebrania reprezentantów „Solidarności” poszczególnych zakładów MPK, na mój wniosek i po kwiecistej mojej przemowie w obronie jednego z kolegów, którego aresztowała Służba Bezpieczeństwa. W ciągu kilkunastu godzin SB kolegę wypuściło. Gdy ktoś z naszego zakładu zarządził składkę na pomoc temu koledze, też się dołożyłam. Po wprowadzeniu stanu wojennego zainteresowałam się losem rodziny innego aresztowanego działacza, załatwiłam im węgiel i inną pomoc materialną w „beczce”, jak nazywano organizację pomocową u Dominikanów. Ale mną przez pół roku nikt ze środowiska solidarnościowo-niepodległościowego się nie zainteresował.

Regiony:

Dlaczego?

Nie mogłam sobie poradzić ze zwykłymi sprawami, z powodu antykomunistycznego przewrotu. Spodziewałam się reakcji i postępowania władz, instytucji państwowych, do jakich byłam przyzwyczajona. Spodziewałam się na przykład, że zwracając się pisemnie do władz Krakowa, uzyskam jakieś mieszkanie, choćby bardzo skromne. Nie uzyskałam. Nie spodziewałam się tak brutalnej ingerencji w moje kolejne prace zarobkowe. Nie wady komuny spowodowały, że nie udało mi się zorganizować życia dla siebie i syna, lecz tajna ingerencja jakichś sił. Ingerencja, która starannie dbała o to, żebym nie uzyskała mieszkania i nie zarabiała jak wszyscy inni wokoło, przynajmniej na poziomie przeciętnym. Za komuny samotna matka, która chciała wychować dziecko, była dla kraju wartością. Była szanowana za ten trud i ambicję. Nie przypuszczałam, że może być inaczej. Nie spodziewałam się ataku. Dla mnie prawa zmieniły się, jeszcze zanim upadł komunizm. Stały się inne niż dla wszystkich wokół mnie. Gorączkowo i rozpaczliwie zastanawiałam się dlaczego. Do ogłoszenia stanu wojennego działałam w „Solidarności” i KPN. W pierwszych dniach stanu wojennego odwiedził mnie kolega i poradził, abym zaniechała działalności, bo mam dziecko. Zaniechałam. A mimo to po pół roku przybyli do mnie oficerowie SB na przeszukanie. Dlaczego? Do dziś AKTYWNIE szukam odpowiedzi na to pytanie.

Do niedawna jeszcze łudziłam się, że starsza pani, tak samodzielna i ambitna, ucząca się i zarabiająca samodzielnie pomimo trudności, znajdzie szacunek w tym kraju. Przecież byłam w kraju chyba jedyną starszą panią, która nauczyła się wykonywać internetowe strony i na tej umiejętności zarabiała. Zamiast tego wmanewrowano mnie w zabójczy potrzask. Jak działa machina, która tego dokonała? Nalot, który zaczął się za sprawą tej machiny jesienią 2016 r., nie mógł dla mnie skończyć się inaczej: długi i licytacja mieszkania. Nie da się przecież pracować, będąc regularnie torturowanym i w różny sposób nękanym. Równie dobrze ktoś mógłby napaść na mnie z bronią w ręku, porwać i uwięzić na kilka lat.

Regiony:    

Narodził nam się Juliusz Cezar

Kanclerz Scholz za rozszerzeniem UE nawet do 36 krajów:

Kanclerz Olaf Scholz (SPD) opowiedział się za znacznym rozszerzeniem Unii Europejskiej z myślą o jej geopolitycznej roli. „To, że UE nadal rozrasta się na wschód, jest wygraną dla nas wszystkich” – stwierdził Scholz w sobotę w Berlinie podczas europejskiego zjazdu partii socjaldemokratycznych z udziałem blisko 300 delegatów.

PAP – Ukraina, Mołdawia i Gruzja w UE? Kanclerz Scholz: to jest wygrana dla nas wszystkich

I już wkrótce Cezar Olaf Scholz ogłosi się bogiem.

Jak pokonać w sobie gniew i niechęć w obliczu faktów?

Źle się stało, że unicestwiono kulturę polską wypracowaną przez PRL. Stało się to jako skutek propagandy zachodniej, która szalenie agresywnie dążyła do zatarcia w pamięci świata faktu, że PRL była cywilizacją. Mimo jakichś wad była cywilizacją. Ale któryż kraj jest bez wad?

Zresztą cały obraz PRL zafałszowano, nie tylko kulturę. Stworzono jakąś dziwaczną kulturę nową. Prymitywną w porównaniu do tej naszej polskiej z okresu PRL. Zachód chciał Polskę upodobnić do krajów starej Europy? Być może, ale wyszedł z tego upodabniania potworek, szkaradziejstwo.

Cały antykomunizm, od początku oparto na środowisku ludzi marnej jakości. No, niestety. Bardzo, zwłaszcza Stanom Zjednoczonym pasowała taka marna jakość przywództwa Polski.

Dziwię się krajom Europy, dziwię się Niemcom, bo przecież Niemcy dobrze wiedzą, na czym polega integralność landów i oryginalność stylu każdego z nich. Niemcy zwłaszcza powinni więc rozumieć korzyści z zachowania specyficznego charakteru każdego z państw Unii Europejskiej. Zamiast tego państwo niemieckie wzięło udział w polityce wyniszczania polskiego stylu.

Regiony:        

„IPN poszukuje tajnych miejsc pochówków przy willi Jasny Dom” [PAP]

Zespół Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN zakończył pierwszy etap prac poszukiwawczych przy willi Jasny Dom w warszawskich Włochach. W 1945 r. miał tam siedzibę Główny Zarząd Informacji Wojska Polskiego, więziono i represjonowano ponad tysiąc osób. Dotychczas nie odnaleziono tam miejsc pochówku.

PAP

Gdy czytam takie informacje, mam wrażenie, że historia Polski kończy się na etapie stalinowskim, potem przez kilkadziesiąt lat jest wielka dziura, aż do powstania III RP w 1989 r. Mam wrażenie, że moje pokolenie nie znaczy dla polskich władz nic. Zupełnie jakby nas nie było. Jak żyliśmy w PRL-u, jakie mieliśmy problemy, a co ważniejsze, jakich problemów nie mieliśmy. Co dało się osiągnąć w życiu osobistym, a czego przed II Wojną Światową ani w III RP osiągnąć się nie da. Zawiść zachodnia, zawiść amerykańska sprawiła, że nasze pokolenie jest białą plamą, narodem odrzuconym i każe nam się żyć wyłącznie sprawami z czasów, kiedy jeszcze nie było nas na świecie. Przyznanie się do szczęśliwego życia w czasach PRL-u, to jak przyznanie się do winy. Zachód, szczególnie Amerykanie zatrzymali się w czasie na etapie Wojny w Wietnamie i traktują nas, pokolenie PRL-u, jak siatkę Wietkongu. Tylko że zamiast napalmu mają teraz inne narzędzia.

Ewidentnie widać dążenie pod hasłem „dziel i rządź”. Ale ja nie chcę wojny domowej w Polsce. Taka wojna kojarzy mi się z rozbiorami, o jakich uczyłam się w szkole. Rozbiory zawsze polegały na tym, że Polak strzelał do Polaka, w razie konfliktu między poszczególnymi zaborami. Taka wojna domowa to tragedia narodowa, jakich doświadczyliśmy w historii nie raz.

Regiony:        

Ewolucja

Okres w historii dominowania Związku Radzieckiego nad niektórymi państwami Europy ukazał pewną prawdę o naturze ludzkiej. Wbrew panującej w świecie propagandzie jest to dobra wiadomość. Okres ten, zwany powszechnie „komunizmem”, ukazał lepszą stronę naszej ludzkiej natury. Przytłumił złe emocje, uspokoił je, a pozwolił dojść do głosu naszym racjonalnym motywacjom. Gdyby nie komunizm, może nigdy nie poznalibyśmy pełnej naszej natury – drugiej strony naszej natury. Ludzie mieli zapewnioną pracę, nie bali się, nie przeżywali straszliwych dramatów na tym tle. Mieli łatwy dostęp do medycyny, szkół, przedszkoli. Zakaz narkotyków, pornografii, ograniczanie wpływów religii. Wszystko to służyło rozwojowi intelektualnej strony naszej natury, a uspokajało prymitywne i złe emocje, co na pewno nie było w interesie manipulantów wojny. Dzięki komunizmowi odchodziliśmy od prymitywizmu w kierunku, gdzie nasz gatunek istot żywych zasługiwałby wreszcie na miano „homo sapiens”.  

Regiony:    

Ogródek dla…

Wkurzyłam się wczoraj. Jakiś gówniarz niszczył huśtawkę w ogródku dla dzieci, przed moimi oknami. Z całej siły walił siodełkiem zawieszonym na łańcuchach o rury konstrukcji, na której huśtawka jest zawieszona. Rumor na całe osiedle. Nikt nie reaguje. Stanęłam więc w oknie i udarłam się: „Nie niszcz tej huśtawki!!!”. W pierwszym momencie zaniemówił, a potem zaczął coś głupio mi tłumaczyć, że wcale nie niszczy itp. Na to ja: „Niszczysz, widzę przecież!!! Zostaw, zepsujesz!!! Przyjdzie małe dziecko się huśtać, spadnie i się potłucze!!! ”. Nie uwierzycie może, ale moje wrzaski pomogły. Przestał. Jakaś starsza pani przechodząc obok zainteresowała się awanturą, o coś chłopca zapytała, ten coś jej tłumaczył. Pouczająca historyjka. Chamstwo w tym kraju nas zdominowało, ale przecież trzeba reagować, może inni do nas dołączą.

Huśtawka znajduje się w ogródku o dość sporej powierzchni. Jest tam wiele różnych przyrządów do zabawy. Teren jest ogrodzony. Nocami często stanowi azyl dla pijaczków, hałasują, nie dają spać. Nikt nie reaguje. A co ciekawe, ogródek położony jest pod oknami zaplecza Straży Miejskiej! Za komuny ogródkiem opiekowała się starsza pani. Miała taki etat. Nadzorowała, czy nic złego się nie dzieje, upominała gdy dzieci niebezpiecznie się bawiły lub za głośno krzyczały. Rano bramkę do ogródka kluczem otwierała, wieczorem zamykała. A teraz? Raj dla pijaków: wrzeszczą, klną, sikają po krzakach. Biegają po ogródku psy, zostawiają odchody. Wolny kraj…

Regiony:    

Polski faszyzm

Najtrudniej jest zabić pierwszy raz. Potem już coraz łatwiej, aż staje się to nudną rutyną. Najtrudniej jest złamać prawo pierwszy raz. Potem już coraz łatwiej, aż staje się to nudną rutyną. Ustalenia w Jałcie i Poczdamie zostały złamane najazdem sił zachodnich już w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, na kraje bloku wschodniego. Zachodnie państwa zawsze głośno krzyczą, gdy jakieś ustalenia są łamane, np. Protokół Miński, ale skrzętnie przemilczają fakt złamania Układu trojga przedstawicieli Zachodu ze Związkiem Radzieckim, zawartego po II Wojnie Światowej. Dla nas, obywateli PRL, Układ ten był legalnym prawem. Żyliśmy w strefie wschodniej światowego porządku ustanowionego po Wojnie. Pracowaliśmy, uczyliśmy się, zakładali rodziny – funkcjonowaliśmy w warunkach pokojowych, zgodnie z obowiązującym prawem krajowym i światowym. Sytuacja dla nas, obywateli PRL, była legalna. Oczywiście, żaden układ nie musi trwać wiecznie, ale ten jałtański został przerwany na skutek militarnej agresji Zachodu, a nie międzynarodowych ugodowych ustaleń. Ten porządek prawny, który dla nas, obywateli PRL, był legalny, został po bandycku zburzony. Zaczął się chaos i anarchia, ludność została zdezorientowana i oszukana. To pierwsze złamane prawo zaowocowało dalszymi bezprawnymi i podstępnymi poczynaniami Zachodu. Wbrew programowi ruchu narodowo-wyzwoleńczego, siłą i podstępem, manipulując politycznymi marionetkami, wciągnięto nas do układu z Unią Europejską, traktując nas, zwykłych obywateli, jak worki z piaskiem. Równolegle Zachód zaczął modelować nasz kraj w taki sposób, że w efekcie końcowym mamy tutaj polski faszyzm.

Regiony:            

Męski szowinizm

Pamiętam jak wkrótce po Okrągłym Stole jacyś, na złość komunie, zaczęli przeszczepiać na polskie społeczeństwo „nowoczesny” styl mentalności „wolnego świata”. W kioskach pojawiły się kolorowe czasopisma pornograficzne w stylu „Playboy”. Przechodząc koło pobliskiego kiosku widziałam wśród stosu różnych gazet przeerotyzowane – mówiąc oględnie – ilustracje przedstawiające szczegóły kobiecego ciała. Pomyślałam, że przecież dzieci i młodzież atakowane są tymi obrazami. Bo pornografia jest właśnie rodzajem ataku, zwłaszcza na młodych. Bogata psychika młodego człowieka zostaje okrojona, zawężona i ukierunkowana na fizjologiczny sex. Zmysł erotyczny zaczyna dominować nad rozwojem psychicznym. W ten sposób osaczona psychika nie ma możliwości rozwijać się poprawnie. Naturalne bogactwo psychiki zostaje zredukowane do jednego rodzaju doznań – erotyzm i sex. To krzywda. Na szczęście „rewolucja seksualna” nie udała się, bo dość szybko gazety pornograficzne z kiosków zniknęły.

A tu bardzo ładny artykuł pt. „Zacznij Szanować Kobiety. One Są Tego Warte!”

I jeszcze jeden ładny artykuł pt. „Kobiety – Jesteście Wspaniałe!”

Regiony:        

Prześladowana przez Zachód

Minęło czterdzieści lat i już wreszcie wiem, jak to się działo, że stale wylatywałam z każdej kolejnej pracy, za komuny od 1982 r. i po rozwiązaniu komuny również. Oczywiście finansowo byłam na tych tajnych operacjach bardzo stratna, ponieważ do nowej pracy zawsze przyjmowano mnie na najniższą stawkę płacową, a ponadto pomiędzy starą a nową pracą zawsze była jakaś przerwa przeznaczona na poszukiwanie nowej pracy.  Podczas tych przerw – rzecz jasna – nie zarabiałam. Do 1989 r. można było sądzić, że z każdej kolejnej pracy wyrzucała mnie władza komunistyczna. Podobno ktoś bardzo nie chciał, żebym zajmowała się i dociekała, kto i dlaczego wyrzucał mnie z pracy za komuny. Ale niech mnie ten ktoś pocałuje w cztery litery, dociekłam! Wynik moich dociekań jest następujący: TO NIE KOMUNA WYRZUCAŁA MNIE Z KOLEJNYCH PRAC! I tu ukłon w stronę Zachodu. Tak kombinowali, tak mącili, żeby stworzyć wizerunek komuny możliwie jak najohydniejszy. Ponieważ byłam młodziutka, wcześniej polityką zupełnie się nie interesowałam ani nie zajmowałam, to łatwo było mnie wprowadzić w błąd. Zachodni intryganci spodziewali się najwyraźniej, że winą za wyrzucanie mnie z prac obarczę komunę. Tak się jednak nie stało.

Czy przed Okrągłym Stołem czułam się tym wyrzucaniem z prac prześladowana? Może kogoś zaskoczy moja odpowiedź, ale nie. Nie czułam się prześladowana, lecz kompletnie, absolutnie zdezorientowana i zadziwiona. Mimo że przez kilkanaście miesięcy udzielałam się w ruchu solidarnościowo-niepodległościowym, nie ukształtowało się we mnie wyobrażenie, że zostałam ofiarą prześladowań władzy sowieckiej czy nawet tylko PRL-owskiej. Przede wszystkim dlatego, że to prześladowanie było bez sensu. Od ogłoszenia stanu wojennego zaniechałam działalności, a poza tym nie pełniłam aż tak znaczącej roli w opozycyjnym ruchu, by spodziewać się wrogości większej niż wobec Lecha Wałęsy czy innego wielkiego działacza. Stopień prześladowań był nieadekwatny do „winy”. A poza wyrzucaniem mnie z pracy były też inne przejawy prześladowań, ale o tym kiedy indziej. Ogólnie mówiąc, zwaliła się na mnie taka seria rozmaitych form nękania, jakbym co najmniej spaliła komuś wieś.

Regiony:            
Page 5 of 10
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Tylko świnie siedzą w kinie!

This will close in 1 seconds