Jedyną moją obroną jest gra w otwarte karty. Nie przypadkiem zaraz po wejściu na moją stronę pojawia się na moment hasło z okresu II Wojny Światowej: „Tylko świnie siedzą w kinie”. Nawiązuję tym hasłem do tamtej Wojny, ponieważ obecne czasy wydają mi się równie niebezpieczne jak za czasów okupacji hitlerowskiej. Nikt nie jest bezpieczny, bo podobnie jak wtedy podczas na przykład łapanek na ulicach, również dziś ofiary wybierane są losowo, mimo że ich wybór często łączy się z jakimś przesłaniem. Czasem przesłanie wynika, przykładowo, z nazwiska ofiary. Poprzez te przesłania stosowany jest po prostu „język” terrorystów – tak bym to określiła. Ponadto stosowana jest metoda siania strachu, jako metoda manipulacji całym społeczeństwem – z tego powodu również popełniane są zbrodnie. Sianie strachu to metoda – jak wiadomo – używana podczas wojny psychologicznej. A z kolei wojna psychologiczna bywa najczęściej – jak wiadomo – wstępem do wojny konwencjonalnej. Wątków do omówienia w tym temacie jest ogromnie dużo, tym bardziej, że nie tylko w Polsce rozgrywają się działania, nie tylko poprzez Polskę realizowane są różne cele sił zagranicznych, ale także w skali kontynentu, a nawet globu. Czy ktoś mnie broni? Czy jakieś służby polskie mnie bronią? Broni mnie aparat państwa polskiego, a skutek jest taki, że mam wrażenie, iż gra w otwarte karty jest moją jedyną bronią.
