Największe problemy ekologiczne na Bliskim Wschodzie wiążą się z wojnami. Nie ma drugiego tak silnego czynnika – mówi portalowi Al-Monitor iracka badaczka Souad al-Azzawi. Nie ma ona wątpliwości, że trujący ludzi ołów i zubożony uran pochodzą z amerykańskich bombardowań. Choć źródłem niektórych problemów może być również wojna iracko-irańska (1980-88), która też pozostawiła po sobie niechcianą spuściznę – żelastwo, niewybuchy, miny i ludzkie szkielety wciąż wychodzą na wierzch po ulewnych deszczach.
wyborcza.pl
/…/
Wprowadzony drogą pokarmową lub wziewną ołów jest bardzo groźny: przechodzi do krwi, blokuje działalność minerałów niezbędnych dla organizmu, zaburza pracę systemu nerwowego, nerek i wątroby. Potrafi też przechodzić przez łożysko ciężarnej, stanowiąc ogromne zagrożenie dla płodu, grozi niedorozwojem.
To nie pierwsze takie doniesienia. W 2010 r. raport International Journal of Environmental Research and Public Health odnotowywał, że w Falludży jest 38 razy wyższy od przeciętnej wskaźnik zachorowań na białaczkę, 10 razy – na raka piersi, pięć razy – śmiertelności niemowląt. I nienormalna dysproporcja płci: 860 chłopców na 1000 dziewczynek. Dzieci rodzą się z anomaliami: wydłużoną głową, krótkimi kończynami, jednym okiem pośrodku twarzy, rozszczepionym podniebieniem, zdeformowanymi nosem i uszami. Zauważono też znaczący wzrost liczby złośliwych nowotworów mózgu u dzieci poniżej dwóch lat.
Tak się w dzisiejszym świecie rozwiązuje problemy – ludzie nie mają znaczenia.
Być człowiekiem znaczy być w drodze – Alfried Längle
Alfried Längle: W praktyce chodzi o sens życia, sens jaki znajdujemy w chwili obecnej, w danym dniu, w cierpieniu, które nam towarzyszy. Sens wiąże się z tym, że staramy się zrobić to, co najlepsze z tym, co nas spotyka. Inaczej mówiąc, jak ja mogę wpłynąć na to, by w zaistniałych okolicznościach powstało coś dobrego, a zatem jak dostrzegać okazje ukryte w określonych sytuacjach czy zdarzeniach. Często ich nie zauważamy. Każdy ma do wyboru wiele możliwych reakcji na daną sytuację. Można się upić, można płakać, trzasnąć drzwiami i wybiec bądź wyjechać w daleką podróż, by przestać doświadczać tego, co nas spotkało. Tak naprawdę sprawy, które ignorujemy, pytania, które życie nam postawiło, nie znikną. Jedynym rozwiązaniem jest zmierzyć się z problemem, przyjrzeć się dostępnym rozwiązaniom i wybrać to, które coś przyniesie w przyszłości, coś, co nas lub nasze życie wzbogaci.
W życiu nie chodzi tylko o to, że kiedyś się po prostu skończy. Życie to szansa, a najlepszą koncepcją na nie jest spędzenie go w poczuciu sensu. Sens jest najlepszym wyborem na daną chwilę i w danej sytuacji. Wielkim osiągnięciem Wiktora Frankla było zaniechanie poszukiwania sensu w jego szerokim filozoficznym znaczeniu, ponieważ takie rozumienie sensu nie jest czytelne dla człowieka. Życie toczy się tu i teraz, nie jutro, nie wczoraj, i ta chwila wymaga od nas obecności. Jeśli jej nie będzie, nasze życie nie będzie miało sensu. Frankl sprowadził rozważania z wyżyn do poziomu codzienności. Nauczał, że jeśli chcemy znaleźć sens w swoim życiu powinniśmy zastanowić się nad tym, co możemy osiągnąć w danej chwili, co możemy tu i teraz polepszyć. Takie rozumienie sensu jest wspaniałe, ponieważ odnosi się do wszystkich możliwych sytuacji w życiu. Przykładowym wyborem najlepszej możliwości na dany moment jest, gdy się jest zmęczonym, decyzja o drzemce lub zrobieniu przerwy na herbatę, na rozmowę lub przeczytanie artykułu w gazecie. Ważne jest, abyśmy zwracali uwagę na wszystkie drobne momenty, w których podejmujemy decyzje, inaczej nasz „wielki dom” nigdy nie zostanie zbudowany. Musimy zadbać o każdą jego cegiełkę.
web.swps.pl
Co z tego, że intuicyjnie żyjesz i myślisz zgodnie z mądrością, jaką scharakteryzował autor, Alfried Längle, skoro zderzasz się stale z ogromną ścianą działań strategicznych Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej? Oni mają swoje plany z góry narzucone ludziom wielu państw, a gdy chcesz wpłynąć na rzeczywistość tu i teraz, psujesz im ich „przewielkie” i „przemądre” plany. Plany wyniszczania.
